Blog - Rehaorthopedica Kraków

Nasz blog

Streszczenie rozprawy doktorskiej dr n. k .f. Agnieszki Michałek

Streszczenie rozprawy doktorskiej dr n. k .f. Agnieszki Michałek

Obrona doktorska odbyła sie dnia 21 czerwca 2018 roku na Akademii Wychowania Fizycznego im. Bronisława Czecha w Krakowie. Tematem rozprawy doktorskiej była: "Skuteczność treningu funkcjonalnego w oparciu o koncepcję "joint-by-joint"  u osób uprawiających biegi długodystansowe".

Uzyskany tytuł: doktor nauk o kulturze fizycznej, dr n. k .f. Agnieszka Michałek

 

Streszczenie

 

Tytuł: Skuteczność treningu funkcjonalnego w oparciu o koncepcję "joint-by-joint" u osób uprawiających biegi długodystansowe.

Słowa kluczowe: trening funkcjonalny, koncepcja "joint-by-joint", FMS, biegi długodystansowe.

Bieganie to jedna z najbardziej rozpowszechnionych form aktywności ruchowej. To także skuteczny sposób na osiągnięcie sprawności oraz promowanie długoterminowego wysiłku. Jednak bardzo często osobom zaczynającym przygodę z bieganiem, brak jest minimalnej wiedzy na temat tego sportu, co skutkuje występowaniem urazów lub przeciążeń. Przebyty uraz wywołuje z kolei powstawanie nieprawidłowych wzorców ruchu, co w ostateczności prowadzi do dysfunkcji. W celu obniżenia ryzyka urazu, podniesienia efektywności treningu i unikania błędów treningowych zrodziła się koncepcja treningu funkcjonalnego. Trening funkcjonalny oparty o koncepcje "joint-by-joint" stworzony jest na podstawie kompleksowej oceny funkcjonalnej stawów w zakresie ich mobilności i stabilności.

Celem pracy jest określenie skuteczności 6-cio tygodniowego treningu funkcjonalnego opracowanego w oparciu o koncepcję "joint-by-joint" u osób uprawiających biegi długodystansowe.

W niniejszej pracy postawiono następujące pytania badawcze:

  1. Czy przygotowany dla potrzeb eksperymentu trening funkcjonalny ma istotny wpływ na poprawę elastyczności tkanek miękkich i na zmianę w zakresie jakości podstawowych wzorców ruchowych?
  2. Czy zastosowany model treningu w sposób istotny modyfikuje parametry siły, pracy i mocy zginaczy i prostowników stawu kolanowego?
  3. Czy opracowany dla potrzeb eksperymentu trening funkcjonalny ma istotny wpływ na zmianę parametrów charakteryzujących podstawowe parametry chodu i biegu?
  4. Czy zastosowanie treningu funkcjonalnego istotnie wpływa na zmianę wartości parametrów charakteryzujących rozkład i osiowość obciążenia stóp w statyce?

Badaniami objęto grupę 45 osób (20 kobiet i 25 mężczyzn) w wieku od 21 do 45 lat (31 +/- 6,053), regularnie trenujących biegi długodystansowe na poziomie amatorskim. Badane osoby zostały podzielone na dwie grupy w oparciu o uzyskany przez nich wynik z testu FMS (Functional Movement Screen). Grupę pierwszą stanowiło 25 osób z wyjściowym wynikiem 17 pkt i poniżej, natomiast grupa druga złożona była z 20 osób, które uzyskały w teście FMS 18 pkt  i więcej. Zastosowany trening funkcjonalny trwał 6 tygodni, był wykonywany codziennie, w tym raz w tygodniu pod kontrolą fizjoterapeuty.

U każdej osoby biorącej udział w badaniach, przed rozpoczęciem treningu oraz po jego zakończeniu przeprowadzone zostały następujące pomiary: ocena funkcjonalna za pomocą testu Functional Movement Screen, ocena elastyczności mięśni, pomiar siły mięśni zginaczy i prostowników stawu kolanowego przy użyciu dynamometru izokinetycznego, pomiar prędkości biegu z użyciem fotokomórek w teście biegowym RAST, analiza chodu z wykorzystaniem sensora ruchu BTS G-walk, oraz ocena rozkładu i osiowości obciążenia stóp w statyce.

Do analizy statystycznej wykorzystano test Shapiro-Wilka, testy nieparametryczne oraz analizę wariancji ANOVA dla układów z powtarzanymi pomiarami. Dla wszystkich analiz przyjęto poziom istotności p < 0.05.

Na podstawie wyników z przeprowadzonych badań stwierdzić można, że zastosowany trening funkcjonalny poprawia elastyczność tkanek miękkich i jakość podstawowych wzorców ruchowych. Ponadto zwiększa siłę, pracę i moc zginaczy stawu kolanowego, co jest korzystnym zjawiskiem, bowiem mięśnie te często są osłabione u biegaczy. Nie wpływa natomiast na parametry siły, pracy i mocy prostowników stawu kolanowego, które charakteryzuje zazwyczaj zwiększone napięcie.

 Poprawia prędkość biegu, natomiast nie ma znaczącego wpływu na parametry chodu i na zmianę wartości parametrów charakteryzujących rozkład i osiowość obciążenia stóp w statyce, co może sugerować konieczność wprowadzenia do treningu ćwiczeń mocniej ukierunkowanych na dystalne odcinki kończyn dolnych.

Trening oparty o koncepcję "join-by-joint" stanowi obiecujące narzędzie w treningu osób uprawiających biegi długodystansowe.

Wróć do listy wpisów

Made by:

Salamanders Studio