Szukaj
Close this search box.

Zaburzenia rozwojowe

Terapeuci

Artur Pawłowski

osteopata pediatryczny

Justyna Niedzwiecka

osteopata, fizjoterapeuta, naturopata

Anna Karaś

neurologopeda, surdologopeda, terapeuta karmienia, terapeuta miofunkcjonalny

Marcin Gacek

osteopata, fizjoterapeuta, naturopata

Anna Mitoraj

osteopata, fizjoterapeuta

Kamil Pawłowski

fizjoterapeuta, neuroterapeuta

Agnieszka Salwerowicz

osteopata, fizjoterapeuta, naturopata

REHABILITACJA
Fizjoterapia może pomóc przez zastosowanie ćwiczeń oraz technik manualnych w celu zmniejszenia napięcia powięziowego oraz napięcia w układzie nerwowym.

REHABILITACJA
Dzieci z ADHD charakteryzuja się impulsywnym zachowaniem, nadpobudliwością oraz osłabioną koncentracją i uwagą. Przyczyn występowania jest wiele (przetworzona żywność, mleko, gluten, cukier, metale cięzkie, ciężki poród, zanieczyszczone środowisko), wszystkie mogą rozregulować organizm dziecka i zmienić pracę układu nerwowego. Celem terapi będzie znalezienie napięć i ich eliminacja oraz zintegrowanie głowy i reszty ciała doprowadzając do harmoni. Ćwiczenia ruchowe poprawią kordynacje wzroko-ruchową, wpłyną na prawidłową postawę ciała, usprawnią układ odddechowy. Nad wszechstronnym rozwojem dziecka powinien czuwać zespół spacjalistów tj. osteopata, fizjoterapeuta, psycholog oraz dietetyk.

REHABILITACJA
Zaburzenia integracji to niewłaściwe odbieranie i przetwarzanie bodźców płynących ze świata zewnętrznego oraz wewnętrznego. Po odpowiedniej diagnozie przechodzi się do terapii z zastosowaniem odpowiednich technik. Stosuje się szereg technik rehabilitacyjnych min. terapię powięziową, wisceralną, Integracje Sensoryczną, trening stabilizacji. Ćwiczenia są prowadzone indywidualnie z małym pacjentem, przy obecności rodziców. Terapeuta nauczy odpowiednich ćwiczeń do domu i będzie monitorował efekty terapii.

REHABILITACJA
Siadanie, chodzenie czy raczkowanie to kolejne etapy rozwoju psychomotorycznego. Problemy na etapie siadania mogą być spowodowane asymetrią ciała w pierwszych miesiącach życia. Niedyspozycje tą możemy zwalczyć podczas terapii wyrównując napięcia okołoporodowe. Rehabilitant będzie pracował na tkankach miękkich na całym ciele malucha, rozluźni kości czaszki oraz doprowadzi do homeostazy płynów. Jęśli problem ten będzie spowodowany niewłaściwym napięciem mięśniowym, zbalansuje go i zaktywizuje osłbione mieśnie. Siadanie wymaga gotowości układu kosto-stawowego i mięśniowego. Jeśli będziemy przyspieszać ten etap dziecku, nasze działania mogą przyczynic się do powstania skrzywień kręgosłupa, wad postawy, zaburzyć równowagę i kontrolę tułowia.

REHABILITACJA
Wczesne rozpoznanie nieharmonijnego rozwoju i wdrożenie postępowania terapeutycznego daje większe szanse na normalizacje rozwoju lub ograniczenie skutków choroby. Celem terapeuty jest stworzenie odpowiednich warunków dla rozwoju Ośrodkowego Układu Nerwowego poprzez prace na strukturach mięsniowo-powięziowych, rozluźnienie kompleksu szczytowo-potylicznego oraz wyrównanie ciśnień w jamach ciała. Dzięki aktywności ruchowej poprawimy koordynacje ruchowa i koncentrację oraz wzrosną możliwości poznawcze.

REHABILITACJA
Jest zaburzeniem, w którym jednoczesne przetwarzanie wrażeń wzrokowych, słuchowych oraz ruchowych jest nieprawidłowo skoordynowana. Podstawowym działąniem rehabilitacyjnym w tym przypadku jest poprawa krążenia mózgu, neuromobilizacja nerwów czaszkowych, rozluźnienie kości czaszki, mobilizacja nerwów i tkanek miekkich. Plan treningowy dla tych dzieci powinien zawierać ćwiczenia wspierające integrację wzrokowo-słuchowo-ruchową, ćwiczenia stabilizacji mięśniowej, trening słuchowy oraz trening lateralny, którego celem jest poprawa pracy półkul mózgowych.

REHABILITACJA
Rehabilitacja tych dzieci powinna obejmować neuromobilizacje nerwów czaszkowych, oraz trening poprawiający dotlenienie i ukrewinie centralnego układu nerowego.

REHABILITACJA
Na percepcję wzrokową, słuchową oraz orientację przestrzenną mają duży wpływ układ ślimakowo-przedsionkowy, układ przedsionkowo-proprioceptywny oraz połączenie wzrokowo-przedsionkowe. Jeśli zaoberwujemy zaburzenia w tych połączeniach to możemy się spodziewać, że dzieci będą miały trudności w uczeniu się (dysleksja, dysgrafia). Będą pojawiać się problemy z pamiecią wzrokową, słuchową i ruchową oraz zaburzona będzie regulacja napięcia mieśniowego oraz koordynacja wzroko-ruchowa. W rehabilitacji wykorzystamy min. techiniki osteopatyczne, terapię caranio- sakralną, manipulację nerwów zaopatrywujących interesujące nas obszary, terapię wisceralną, trening słuchowy. Plan treningowy dla tych dzieci powinien zawierać ćwiczenia wspierające integrację wzrokowo-słuchowo-ruchową oraz stabilizacji mięsniowej.